Ara
  • Özkan Öze

İz

Küçük bir sümüklü böcek annesiyle birlikte ulu bir çınarın gövdesinde usul usul yürümekteydi. Bir ara, arkasına baktı ve geride bıraktıkları izi hayretle seyretti. Sonra, merak dolu bir ses tonuyla:

“Anneciğim,” dedi. “Bu ardımızda bıraktığımız yaldızlı iz neyin nesi Allah aşkına?”

Annesi bilgiç bir edayla başını geriye çekip:

“Evladım,” dedi. “Bu iz, geçen ömrümüzdür bizim.”

Bu kısa konuşmadan sonra, tekrar yola koyuldular. Küçük sümüklü böcek, yol boyu sık sık ardına bakıp bıraktıkları izleri seyrediyor, sonra kendi kendine şöyle söyleniyordu:

“Ne kadar da parlak bir mazimiz var.”





41 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Hayata dair...